با صورت هزار ساله

مانند روزهای شیر خوارگی ام ، می خندم

هنوز نمی دانم راه و چاه یعنی چه !

اما

لابد چیزی در خاک باغچه هست

که من اینطور

برای روئیدن تلاش می کنم .

                                           شعر از : افشین شاهرودی

 ع :  عالم کوچـــــک ما شـده پر خنــــده ی یاس       می نویسم از عشق،تو بخوانش احساس : س

 ل :  لالـه ها می خــــــــوابند منـــــــتظــر تا فـردا       تا به فردا شاد نـــد  ، خنـــــــده ها را بـــر پا : ا

ی : یک حقـــــیقــــت در راه ، صحــبت از رویـایی       او که گـــر آیـد او ، می شــــود غــــوغـایی  : ی

ب : بی سـبب بر لب او ، نغمه می گشت هر آه       او که بر برکه ی دوست می کشد چهره ماه : ه

 ی :  یک نگاهـــــش کافـــــیست ، تا بگرید آوام       یک قدم تا گل داشـــت ، مــحو او شـد آرام : م

م :  منتــــــظر مــــی مـــــانـم تا بــخـــــوابد رویا        یار ما مــــی آیــــــد ، شــــاید امشـب دنیا  :  ا

 ک :  کان نبودش میمش ، شایدم میــمش کان      دست عشق فرمودش میم و کانش را جان : ن

ا :  این سبب احیا شد ، این مــــــکــان را جایی        جای خـــود را خـــط زد تا شــــود اینـجایی : ی

 ن :  نام او می جـویـــد ، روح من جــسمش را         من به گوشش گفتم :" بیمکان" اسمش را :  ا

                                                                                                 لمس بودنت مبارک

                                                    شعر از : م.سایه

به علت فرا رسیدن فصل امتحانات ممکنه اندکی کمرنگ بشم . . .

از حضور همه عذر می خوام

موفق باشید